بشنواز خاور چون حکایت می کند                    از صدای قارقار و زوزه گیربکس شکایت می کند

تا ژرمنی ها مرا ساخته اند                                             در نفیرم جاده ها و دنده ها نالیده اند

تا در سرزمین پارسیان مرا دیدند                                          صدای اگزوز و آژیرم را شنیدند

در بازیافت با یک بارچین و دو کارگر                                           بر سرم تن ها زباله چیدند

گهی تفکیکی و گهی مخلوط                                    کهی گل ولای و گهی خاک بر سرم ریختند

شد شهرداری از وجودم خرسند                                       در مسیر دفن بازیافت نفسم آمد به بند

ز دست بی نوایی و لاستیک سایی فغان کردم                   بدیدم کفش ناظران صد شکر به آن کردم

لاستیک کهنه و فرسوده ام را                                         بهر ساختن گیوه ای تقدیم به آن کردم